لقب تازه‌داماد شهید برای شهید مدافع حرم شهید نوید صفری

  احمد محمدتبریزی
پس از آزادسازی شهر بوکمال پیکر شهید مدافع حرم «نوید صفری» پیدا و شناسایی شد تا جبهه مقاومت اسلامی شهید دیگری را تقدیم اسلام و اهل‌بیت(ع) کند. شهیدانی که با ایثار و شجاعتشان شر تروریست‌های تکفیری را از سر سرزمین‌های اسلامی کندند و امنیت را به ارمغان آوردند. صلابت راه مقاومت مرهون خون شهیدان گرانقدری مثل صفری است که از جان برای زنده ماندن اعتقاد و آرمانشان گذشتند و به مقابله با دشمن برخاستند.
شهید صفری بیست و سومین شهید مدافع حرم استان گیلان است. تازه ازدواج کرده بود و مثل هزاران تازه‌داماد دیگر، فکرها و نقشه‌های زیادی برای زندگی‌اش داشت. اما بزرگی اهداف معنوی، برنامه‌های دنیوی را پیش چشمان نوید کوچک و بی‌ارزش کرده بود. وقتی صدای ناله و فریاد زنان و کودکان شیعیان از ظلم و جور ظالمانی در لباس دین به آسمان بلند شده، مگر می‌توان خاموش نشست و ساکت ماند؟ هنگامی که دشمنان قسم خورده این آب و خاک برای ناامن کردن مرزهای کشور هر روز نقشه می‌کشیدند و می‌خواستند حرم ائمه را با خاک یکسان کنند آیا مجالی برای ماندن باقی می‌ماند؟
 نوید اهل ماندن نبود. از مدت‌ها پیش بیقرار رفتن شده بود و تا به حال چندین بار در لباس پرهیبت رزمندگان مدافع حرم به جنگ با دشمنان اسلام رفته بود. شهید صفری مرد استخاره کردن نبود و نمی‌خواست تنها نظاره‌گر باشد و آینده دین و کشورش را به دست تقدیر بسپرد. او مرد حضور در میدان و مبارزه با تروریست‌هایی بود که به قصد غارت و کشتار همه را از دم تیغ می‌گذراندند. نوید همچون عمویش باغیرت بود. خون عموی شهیدش در رگ‌هایش جاری بود و بی‌تفاوتی کار او نبود. عمویش شهید منوچهر صفری نیز سال‌ها پیش در راه اسلام و در دفاع مقدس به شهادت رسیده بود و قلب برادرزاده هم برای دین و ناموس و وطن می‌تپید. خونش از ظلم ستمگران به جوش می‌آمد. نوید با اعتقادش زندگی می‌کرد و نمی‌گذاشت کسی به عقایدش بی‌احترامی کند.
شهید صفری حدود 25 روز قبل در شهر بوکمال به اسارت نیروهای داعشی درآمد و به شهادت رسید و پس از آزادسازی شهر پیکر مطهرش تفحص شد. پیکرش در حالی شناسایی شد که همچون سرور و سالار شهیدان، مظلومانه به شهادت رسید و سر از پیکرش جدا شد. حالا به او لقب تازه‌داماد شهید را داده‌اند. او هم مثل خیلی از شهیدان مدافع حرم جوان بود. مثل شهید وحید فرهنگی که دو ماه بیشتر از ازدواجش نمی‌گذشت که راهی سوریه شد و به شهادت رسید. شهیدان مدافع حرم همچون شهیدان دفاع مقدس مردانی خدایی بودند که از دار و ندار و هست و نیستشان گذشتند تا مبادا دشمنان اسلام گستاخانه اهدافشان را پیش ببرند. آنها با فدا کردن جانشان امنیت و آزادی را به ارمغان آوردند.
شهید صفری دوست و رفیق شفیق ابراهیم خلیلی بود. شهید خلیلی از بسیجیان لشکر عملیاتی 27 محمد رسول الله(ص) تهران، پس از دوران دفاع مقدس افتخار جانبازی را به همراه داشت و سرانجام در شرق حلب سوریه به یاران شهیدش پیوست. همان شهیدی که در فیلم اخراجی‌ها ایفای نقش کرده بود و در کارهای فرهنگی و هنری فعالیت داشت. شهید خلیلی در وصیتنامه‌اش نوشته بود: «به برادران همرزم خودم هم سفارش می‌کنم که از فیض عظیم جهاد بهره‌های معنوی ببرید و هرگز از جهاد در راه خدا خسته و دلسرد نشوید و از جهاد اکبر که مبارزه با نفس امّاره است نیز غافل نشوید و بدانید که نصرت و یاری پروردگار در ثبات قدم و استقامت نهفته شده است و در اثر این ایستادگی خداوند به شما پیروزی نصیب می‌نماید و ان‌شاءالله پس از مبارزات فراوان با مستکبرین و کفار همه ما به فیض عظیم شهادت برسیم.»
 با رفتن ابراهیم، نوید تنهاتر و بی‌قرارتر از همیشه شده بود. پس از رفتن ابراهیم نوید حال و هوای دیگری پیدا کرده بود و با اشتیاق بیشتری از شهادت صحبت می‌کرد. حالا او باید راه دوست شهیدش را ادامه می‌‌داد و به شوق شهادت کوه‌ها و دشت‌ها را می‌گشت. نوید طاقت دور ماندن از ابراهیم را نداشت. وصیت کرده‌ بود که او را در جوار مزار شهید خلیلی در بهشت‌زهرا(س) تدفین کنند. حالا این دو دوست بار دیگر به هم رسیده‌اند. حالا هر کسی که به زیارت مزار این شهیدان برود، هر دو را کنار همدیگر خواهد دید.

/ 0 نظر / 48 بازدید